Papa, Katolik Kilisesi’nin en yüksek ruhani lideri, Roma Psikoposu ve Vatikan Devleti’nin yöneticisidir. Katolikler papayı İsa’nın yeryüzündeki vekili olarak tanımlamaktadır. Papa kelimesinin kökeni Yunanca “pappas” (baba) kelimesinden gelmektedir. İlk başlarda saygı unvanı olarak birçok psikopos için kullanılmış olsa da zamanla yalnızca Roma psikoposu için geçerli hale gelmiştir.
Papalığın temelleri MS 1. yüzyıl sonları ile MS 4. yüzyıl arası dönemin Roma İmparatorluğu’nda atılmıştır. Geleneksel olarak ilk papa kabul edilen Aziz Petrus, o dönem Hristiyan topluluğuna liderlik etmiş, ardından MS 64–68 yılları arasında Roma’da şehit edilmiştir. Bu olayın ardından Aziz Petrus, Katolik tarihinde önemli bir figür haline gelmiştir. Ancak Aziz Petrus kendi döneminde hiçbir zaman resmen papa olarak anılmamıştır. Kendisinin geleneksel olarak papa kabul edilmesinin sebebi, İsa’nın en önde gelen havarisi olması ve yüzyıllar sonra Katolik Kilisesi’nin “Papa’nın ilk halkası” olarak onu göstermiş olmasıdır. Yani kendisi günümüzdeki gibi bir seçim ile başa gelmemiştir çünkü o dönemde papalık makamı yoktur.
Hristiyanlık dünyasında papalık görüşü farklılıklar göstermektedir. 1054 yılında Doğu ve Batı kiliseleri birbirlerini aforoz etmiştir. Bu anlaşmazlığın temelinde siyasi sebepler, doktrin farklılıkları ve en önemlisi papalık otoritesi vardır. Katolikler papayı İsa’nın vekili ve evrensel ruhani lider olarak görmektedir. Ortodokslar papanın tarihsel bir psikopos olduğunu ancak üstün bir otoritesi olmadığını savunur. Ortodoksların en yüksek dini lideri Ekümenik Patriktir. Protestanlar ise Martin Luther önderliğinde Reform Dönemi’nde papanın yanılmaz olmadığını, en yüksek otoritenin kutsal kitap olduğunu söyleyerek papalığı tamamen reddedip İncil’e dayalı cemaatler oluşturmuşlardır.
