Çay Haber - Yöresel Haberin NET Adresi

Hakikat Aramada Üslup…

09-06-2009
2691 kez görüntülendi

Fikir planında “münakaşa eden iki insan aynı graniti yontan iki heykeltıraş, hakikati arayan iki yol arkadaşıdır. Hedefi tahrip değil terkiptir, bu kavganın mağlubunun, muzaffer olduğu tek yarış, yanıldığını kabul etmek yeni bir hakikatin fethiyle zenginleşmektedir. Parçadan bütüne, karanlıktan aydınlığa geçiştir” diyordu Rahmetli Cemil Meriç yıllar önceden.

Gerek ikili ilişkilerimizde, gerekse sosyal boyutu olan toplantılarda yakaladığım bir hakikat üzerinde durmak istiyorum…

Her insan mensubu olduğu fikri potansiyelin mahkûmiyeti içerisinde salt kendi haklılığını ispata çalışan bir figüran rolünde sanki. Topyekun kendi dışındaki dünyayı sorgulayan , şahsıyla ilgili her türlü dengeler kurmuş rehavet içinde muhataplarını en galiz biçimde anlayan ve bunu gözler önüne seren bir çeşit akıl..(hezeyan)

Bugün kaynağı vahye dayalı olan hakikatleri yüksek sesle dile getirmeyi bir moda olmaktan kurtarıp hakiki zemine oturma marifetiyle karşı karşıyayız. Aynada hiç kendisini seyretmeyen, kendi aynasında hep başkalarını seyreden, bunun için hayatını tamamen kendi dışındakilerindi tenkidi üzerine akord eden solukları kaynağında susturmamız lazım.

Rahmetli Üsdat Necip Fazıl’ın “benim esas korkum davaya dışardan müdahale edenler değil, içerden çökertmek isteyenlerdir” hakikatinde ifadesini bulduğu gibi, vahye susamış gönüllere ulaşabilmemizde en büyük engel mukaddes engeller olursa, şirinleşip gönüllere girme celbi göstermeden insanları kırıp budayan anlayıştır.

Bu anlayış, radikal (köktenci) çıkışların temsilcisi gibide lanse edilebiliyor kendini zaman zaman. Evet, hakikat her zaman üstündür ve zulümle anlaşma zeminine oturmaz.

Fakat aynı ufka baktıkları, aynı hassasiyetleri taşıdıkları halde hadiseleri farklı boyutta değerlendiren insanları topyekûn dışlayan, onlarla ortak bir payda arayıp bulamayan bu insanlar neyin mücadelesini veriyor olabilirler ki? Geleneksel düşünce tarzına kıyam ederken, hakikat sahilinden hezeyanlara göz yummak mümkün değildir.

İnsanlık tarihine baktığımız zaman salt aklın dehlizlerinde ilerleyen ama çok yeni şeyler söyleyen niçin sapık düşünceli adamların boy gösterdiğini görürüz. Akıl felsefe aracılığı ile Kuran hakikatlerini izah etmede vasıtalık ettiği ölçüde felsefe güzeldir akıl muteberdir. Hakikate teslim olan aklın hareket serbestliği söz konusudur ancak, kendi muhtariyetini ilan eden akıl, freni olmayan arabaya benzer, nereye toslayacağı belli değildir. Tabii ki yıllar öncesinin düşünce sitiliyle değerlendirip, İslamiyetin güzelliklerini kavramak mümkün değildir. Geleneksel din anlayışı ve düşünce biçimiyle mücadele ederken nefsi ön plana çıkartan ve hep cins şeyler söylemin şöhretini yaşatan bataklığına da saplanmamamız gerekmektedir.

Bunu temin için de kanaatime göre sarih olan yol; çok okumak etraflıca düşünmek ilim mahfillerinde bulunmak ve fikri münakaşaları sadece “hakikati arama cehdi içinde” yapmak gerekir. Yoksa kendi enaniyetini tatmin ve kendi doğrularını ispat için değil…  

Sevgili Abım Nazmi Kalyoncu’nun,1992 yılında “Kaçkar Gazetesi”nde yazdığı bu yazıyı sizlerle paylaşmak istedim…Doğrusu bu yazının arşivde kalmasına gönlüm razı olmadı ve elektronik ortamda kayda geçmesini arzu ettim..Zaman zamanda başka yazılarını paylaşmak isterim sizlerle. Belki Nazmi Abim bu vesile ile yeniden bizimle birlikte olur,ne dersiniz?

Görüşmek üzere, Allaha emanet olun…

Yorumlar


  1. nazmi kalyoncu yazısı ile sayfanızdasınız ama yazısına yer verdiğiniz kişiyi rize kamuoyu tanıyormu merak edıyorum.En azından sayın nazmı kalyoncunun kım olduğundan da bahsedebilirdiniz ama yazı ve tespit çok güzel.


  1. herkes kendi gerçekliğinde yaşayabilir. kendi kapasitesi yetmeyen ve yeterli çalışması olmayanlar hakikati aramada ustalardan referans almalı.


  1. tartışmalarımızı ve bu tartışmalarımızda nelere dayanacağımızı irdeleyen güzel bir yazı tabii anlayana.

  1. ihanet diz boyu!
    Rahmetli Üsdat Necip Fazıl’ın “benim esas korkum davaya dışardan müdahale edenler değil, içerden çökertmek isteyenlerdir” hakikatinde ifadesini bulduğu gibi, vahye susamış gönüllere ulaşabilmemizde en büyük engel mukaddes engeller olursa, şirinleşip gönüllere girme celbi göstermeden insanları kırıp budayan anlayıştır.Necip Fazılın tespitıne aykırı ne kadarda davranış ve ihanet var bugünlerde.


  1. ben ben ben yine ben demek!!!
    hepimiz her zaman nerede ve ne şekilde olursa olsun en azından bir kez yapmışızdır bu hatayı.bizim en büyük eksiğimiz hep kendimiz konuşuruz ve karşımızdakine hiç konuşma hakkı vermeyiz.sanıyoruzki her şeyi ben biliyorum yada ben konuşmam lazım karşımdakide dinlemesi lazım.oysa bunun böyle olmadığınıda biliyoruz ama bir türlü vazgeçemeyiz bu huyumuzdan.bilmemki bu suyundanmıdır yoksa çamurundanmıdır nedensede yüzde seksenimiz bunu yapıyoruz.fikirlerimizin doğruluğunu kabullendirebilmek için bir söz aralarında öyle argo kelimeler kullanırızki öyle yeminler ederizki karşımızdaki --ya tamam yemin etme-- diyecek duruma gelir ve hatta bunu der.ben böyle yapmıyorum diyenımız çok azdır.mevzunun ana fikrinden anladığım budur benim.elbetteki diğer yorumcuların fikirlerine bakarak nerelerde neleri göremediğimide öğrenmiş olacağım.umarım benim meşhur mecburiyetten 2.yorumuma gerekte kalmayıp diğer yorumcular bunu tamamlayacaklardır.

  1. kafakoni
    kemal karkulak ismi sayın akının yazılarında fenomen oldu doğrusu.yazı ile yorum yapmadan önce buna dikkat çekmek istedım.yazı çok yerinde tespitlerr içerıyor,yıllar önceden kaleme alınmasına rağmen bugün her kafan anlamadan dinlemeden sesler çıktığı bır zamanda güzel bir tesedüfeserı sayın akın tarafından yeniden gündeme getirilmiş.bu kafakonı devam ettığı müdddetçe bu ve buna benzer tespitler sonsuza kadar hükmünü sürdürecektır.



Yorum Yaz